12.09.2025

Kto nie dźwiga swego krzyża, a idzie za Mną, ten nie może być moim uczniem

W Dwudziestą Trzecią Niedzielę Zwykłą u progu nowego tygodnia a także nowego roku szkolnego i katechetycznego Słowo Boże skłania nas do głębokiej refleksji. Refleksji polegającej na tym abyśmy potrafili rozeznać to co się Bogu podoba, wyzbywając się tego co może oddalić nas od tego co boskie. Doskonałym przykładem i wzorem duchowej mądrości są dwaj święci, których 7 września br. kanonizował Papież Leon XIV – św. Carlo Acutis i Pier Giorgio Frassati. To dwaj młodzieńcy, którzy postawili Boga na pierwszym miejscu, dla których wiara była priorytetem a potrzeby drugiego człowieka – ubigiego doskonale znane.

Odczytany fragment Ewangelii według św. Łukasza daje nam pod rozwagę kim jest uczeń Jezusa, że należy wyrzec się wszystkiego i iść wiernie za Tym, który ukochał nas bezwarunkową miłością. I choć usłyszeliśmy dość dosadne stwierdzenie „Jeśli ktoś przychodzi do Mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca i matki, żony i dzieci, braci i sióstr, nadto i siebie samego, nie może być moim uczniem. Kto nie dźwiga swego krzyża, a idzie za Mną, ten nie może być moim uczniem” to jest to zabieg literacki polegający na wyolbrzymieniu, hiperbolizacji bo nie chodzi o to aby darzyć nienawiścią swoich najbliższych ale aby postawić Boga na pierwszym miejscu, wziąć krzyż wszystkich trosk, zmartwień, problemów, rozterek i iść dążąc do świętości. Do tego potrzebna nam jest mądrość, o której była mowa w Pierwszym Czytaniu gdzie usłyszelimy: „Któż z ludzi rozezna zamysł Boży albo któż pojmie wolę Pana? Nieśmiałe są myśli śmiertelników i przewidywania nasze zawodne, bo śmiertelne ciało przygniata duszę i ziemski namiot obciąża rozum pełen myśli.” To co ludzkie przeminie, rozpadnie się, jest nietrwałe. Jedynie nasze uczynki, troska o pogłębianie wiary, pielęgnowanie tego co boskie uczyni nas szczęśliwymi. Warto w tym miejscu przytoczyć słowa św. Augustyna: „Niespokojne serce człowieka póki nie spocznie w Bogu”.

Niech przykładem żywej wiary będą dla nas dwaj święci: Carlo Acutis oraz Pier Giorgio Frassati. Carlo Acutis na pierwszym miejscu postawił Eucharystię twierdząc, że jest ona „autostradą do nieba”. Dbał o codziennie uczestnictwo we mszy świętej. Dzielił się z ubogimi, był wrażliwy na potrzeby drugiego człowieka. Nazywany jest „Bożym influencerem”, ponieważ słynął z umiejętności tworzenia stron internetowych. Z kolei Pier Giorgio Frassati urodził się w zamożnej rodzinie, wychowywany w duchu dyscypliny i posłuszeństwa. Pokazał jak pięknie przeżyć młodość, a Jego dość krótkie życie było doskonałym świadectwem na obecność Boga. Podobnie jak Carlo Acutis pochylał się nad ubogimi, dziećmi i młodzieżą. Obaj pokazują nam jak nie zmarnować życia, są swoistymi przewodnikami w tym trudnym dla ludzi wierzących czasie. Niech będą dla młodych inspiracją i natchnieniem do prowadzenia życia w duchu Boskiej mądrości.

Panie dodaj nam odwagi i mądrości do pełnego wypełniania Twoich przykazań. Pomóż nam wyrzec się tego co skutecznie przeszkadza nam być Twoimi uczniami. Matko naszego Pana bądź nam przewodniczką i orędowniczką w tych trudnych czasach.