Pierwszą Niedzielą Adwentu rozpoczęliśmy nowy rok w Kościele. Adwent to czas oczekiwania na powtórne przyjście Chrystusa oraz Jego narodzenie.

Cztery tygodnie Adwentu są dla nas szansą na nawrócenie, odświeżenie i umocnienie wiary. Słowo Boże w Pierwszą Niedzielę Adwentu tłumaczy nam „Rozumiejcie chwilę obecną: teraz nadeszła dla was godzina powstania ze snu.” Oznacza to abyśmy obudzili się z marazmu, może niekoniecznie dobrych przyzwyczajeń, abyśmy otworzyli się na drugiego człowieka a co najważniejsze przygotowali serca na spotkanie Pana. „Odrzućmy więc uczynki ciemności, a przyobleczmy się w zbroję światła!” To w Adwencie tli się światełko – światełko czuwania, nadziei, szansy rozproszenia ciemności spowodowanej grzechem. W odczytanej Ewangelii według św. Mateusza usłyszeliśmy: „Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o jakiej porze nocy nadejdzie złodziej, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo o godzinie, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie”. Ksiądz Proboszcz zachęcił nas abyśmy dali sobie szansę, szansę na powtórne przyjście Chrystusa, abyśmy dali Mu wejść do naszych serc, abyśmy w zaciszu domu przy zapalonej świecy odczytali choć jedno zdanie z Pisma Świętego i dali mu przynieść owoce.

Bądźmy więc czujni. Adwent nie lubi hałasu, komercyjnych światełek a ciszę, skupienie, szczerą modlitwę.

Panie czekamy na Ciebie, przyjdź do naszych serc i rozpal je ogniem Twojej nieskończonej miłości.