Słowo Boże w Dwudziestą Piątą Niedzielę Zwykłą oraz w Dwudziestą Szóstą Niedzielę Zwykłą uczy nas determinacji i wytrwałości we wzmacnianiu wiary. U progu nowego tygodnia Eucharystia jest swoistym motorem i źródłem siły do tego aby zmierzyć się z nowymi wyzwaniami jakie są przed nami.

Zarówno Ewangelie w te dwie niedziele przedstawiają postawy niekoniecznie pochwalane w oczach Pana to jednak są dla nas czymś czego możemy się nauczyć i czego unikać.

Ewangelia według św. Łukasza przedstawiła postawę nieuczciwego rządcy, który jest dość sprytny i przebiegły w swoim działaniu. Jezus nie pochwala nieuczciwej postawy ale ważna jest  determinacja i wytrwałość. Tak często brakuje nam obu tych cech, zniechęcamy się gdy pojawią się jakieś problemy albo nie widzimy Boga gdy wszystko układa się po naszej ludzkiej pomyślności. Pamiętajmy dokąd zmierzamy – do nieba – a życie jak to określiła św. Teresa z Lisieux „(…) jest cieniem, życie jest chwilą. Co ciągle ucieka i ginie. By kochać Cię Panie, tę chwilę mam tylko, ten dzień dzisiejszy jedynie”.

Z kolei drugie czytanie z Dwudziestej Szóstej Niedzieli Zwykłej nawiązuje do zawodów: „walcz w dobrych zawodach o wiarę, zdobywaj życie wieczne: do niego zostałeś powołany i o nim złożyłeś dobre wyznanie wobec wielu świadków” a te znane są z nadzwyczajnego wysiłku i ciężkiej pracy. Nie zniechęcajmy się w walce o wiarę, gdyż ona pomoże nam kierować się łagodnością, sprawiedliwością, miłością i wytrwałością.

W Ewangelii według św. Łukasza usłyszeliśmy przypowieść o Łazarzu i bogaczu. Łazarz ubogi żebrak, bogacz człowiek żyjący w dostatku. Po śmierci Łazarz, który cierpiał za życia doznał pociechy, bogacz odwrotnie. Ewangelia ta pokazuje nam jak obojętność może doprowadzić do duchowej zagłady. Łazarz znany był Bogu z imienia, bogacz bezimienny, zamiast mostów zbudował mur i choć nie obrażał i nie poniżał Łazarza był obojętny na jego los.

Nie pozwólmy aby zawładnęła nami obojętność. Prośmy Boga o otwarcie oczu i serc na drugiego człowieka.