Trwamy w maju – miesiącu szczególnie poświeconemu Matce Bożej. Tradycja nabożeństw majowych, potocznie zwanych „majówkami”, sięga XIX wieku i do dziś pozostaje żywym świadectwem miłości wiernych do Maryi. Gromadząc się w kościołach ale również przy pięknie przystrojonych kapliczkach zanosimy przed tron naszej Matki wieniec naszych modlitw, wyrazy wdzięczności i próśb o dalsze prowadzenie.

Maryja – Matka Kościoła wzór do naśladowania aby „zachować wszystkie te sprawy i rozważać je w swoim sercu” (Łk 2,19). To właśnie Jej wiara, ufność, wymowne milczenie naznaczone bezgranicznym „fiat” – „niech mi się stanie”– są dla nas drogowskazem w codziennym życiu.

Maryja nasza ukochana Matka, wspomożycielka wiernych, pocieszycielka strapionych, Matka Kościoła i Królowa Polski wstawia się za nami u Swojego Syna a Jej matczyna miłość i troska otacza nas nieustannie, każdego dnia. Modlitwa majowa jest więc nie tylko aktem pobożności – to konkretna droga formacji serca. Kto kocha Maryję, ten pragnie żyć Ewangelią tak jak Ona – z całym oddaniem, bez kompromisów, w pełni zawierzając swoje życie Bogu.

Niech modlitwa do Matki Najświętszej stanie się początkiem odnowy życia duchowego w naszych rodzinach, wspólnotach i naszych sercach. Maryjo, ucz nas, jak kochać Twojego Syna – i prowadź nas zawsze do Niego.