Liturgia Słowa w Czternastą Niedzielę Zwykłą przypomina nam o tym, że jesteśmy posłani by głosić Bożą naukę oraz dawać świadectwo o Ewangelicznej Prawdzie. Wspomniani w Ewangelii według Św. Łukasza „siedemdziesięciu dwu uczniowie” to nikt inny jak my – uczniowie mający za zadanie być przykładem dawania Bożej Miłości.

Pan Jezus mówi: „Oto posyłam was jak owce między wilki.” Mogłoby się nam wydawać, że jest to sytuacja bez wyjścia, pełna beznadziei. Przecież owca, która zostanie zaatakowana przez watahę wilków nie ma żadnych szans na ucieczkę. Podobnie my – owce – uczniowie Chrystusa jesteśmy poddawani różnym próbom, spotykamy się z oporem, wyśmiewaniem wartości, które wyznajemy. Wilków nie brakuje we współczesnym świecie. Człowiek w różny sposób próbuje siebie usprawiedliwiać, tworzy własny dekalog, dopasowuje do swojej sytuacji Boże prawo. I choć jesteśmy jak owce bezbronne i podatne różnym wpływom to z pomocą Bożej Opatrzności, z dziecięcą ufnością jesteśmy wstanie pokonać wszelkie przeciwności.

Panie Ty wiesz, że Cię kocham. Wszystko mogę w Tobie bo Ty mnie umacniasz i nieustannie mnie prowadzisz.