12 października br. w Kościele obchodziliśmy Dwudziesty Piąty Dzień Papieski pn. „Jan Paweł II. Prorok Nadziei”. Pamiętamy słowa, że „nadzieja nigdy zawieść nie może”  szczególnie ta pokładana w Bogu i Jego Słowie. Nadzieja oparta na Chrystusie daje niezłomne przekonanie, że wszystko ma sens.

Św. Jan Paweł II na spotkaniu z młodzieżą w Tokio w 1981 r. powiedział: „Człowiek w pewnym sensie nie może żyć bez nadziei. Musi do czegoś dążyć, musi mieć cel w życiu – i poczucie, że jest w stanie go osiągnąć. Nadzieja związana jest z przyszłością, ale jednocześnie określa stan naszej duszy w teraźniejszości. Teraz mamy nadzieję na to, co osiągniemy później.”  Wiara, nadzieja, miłość – trzy cnoty chrześcijańskie wszystkie potrzebne by wzrastać w duchowej mądrości.

W Dwudziestą Ósmą Niedzielę Zwykłą wysłuchaliśmy również fragmentu z Ewangelii według św. Łukasza, który uczy nas wdzięczności przez wiarę. Scena z Ewangelii kiedy to Jezus ulitował się nad dziesięcioma chorymi na trąd uczy nas wdzięczności – wdzięczności przez pryzmat wiary. Spośród tych dziesięciu uzdrowionych jedynie Samarytanin wrócił, oddał Bogu chwałę i podziekował. Jezus rzekł do niego „Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła”. Samarytanin okazał wdzięczność nie tylko za odzyskane zdrowie ale wiedział, że wygrał coś więcej… wiarę, która nadaje życiu sens, pozwala przezwyciężyć wszystkie przeciwności.

Panie prosimy dodaj nam wiary i nadziei abyśmy mogli nieustannie rozpalać w nas ogień Twojej miłości.

Św. Janie Pawle II – módl się za nami